✔️قوانین پارکینگ آپارتمان

چنانچه، پارکینگ آپارتمان در سند مالکیت یک واحد، قید شده و اصطلاحا، جزء قسمت های اختصاصی آپارتمان باشد، پارکینگ، متعلق به مالکی است که در سند وی قید گردیده است. اما، در صورتی که پارکینگ، در سند مالکیت هیچ واحدی قید نشده، بلکه در صورت مجلس تفکیکی آپارتمان، جزء قسمت های مشترک قید شده باشد، متعلق به تمامی مالکینی بوده که واحد آنها در صورت مجلس تفکیکی، به عنوان مالک پارکینگ قید شده و بنابراین، مالکین مزبور، می توانند با توافق با یکدیگر، از پارکینگ استفاده نمایند.

قوانین پارکینگ آپارتمان

در بخش قبل، به این سوال پاسخ دادیم که پارکینگ متعلق به چه کسی می باشد؟ و گفتیم طبق قوانین پارکینگ آپارتمان، بر حسب اینکه پارکینگ، جزء قسمت های اختصاصی بوده یا جزء قسمت های مشاعی و مندرج در صورت مجلس تفکیکی باشد، مالک آن نیز متفاوت خواهد بود که در فرض اخیر، گاه اختلافاتی در رابطه با استفاده از پارکینگ، میان مالکین، ایجاد می گردد.

هرچند، اختلافات ساکنین آپارتمان ها بر سر مساله پارکینگ، دارای علل متعددی بوده، اما به جرات می توان گفت که مهم ترین این اختلافات که بعضا به دعاوی قضایی و حتی کیفری منتهی می گردد، عدم آشنایی ساکنین با قوانین پارکینگ آپارتمان و ناآگاهی آنها از این قوانین، می باشد.

قوانین پارکینگ آپارتمان، در کشور ما ضمن طرح تفصیلی، توضیح داده شده است. طرح تفصیلی، به طرحی گفته شده که تراکم ساختمان، تراکم جمعیت، موقعیت مسیرهای عبور و مرور، اولویت های نوسازی و به طور کلی، موقعیت کلی عوامل شهری، در آن، مشخص شده و پس از تهیه توسط شهرداری، در شورای عالی شهرسازی و معماری، به تصویب می رسد. مطابق طرح تفصیلی، مهم ترین قوانین پارکینگ آپارتمان، عبارتند از:

هر گونه صدور پروانه ساختمان و گواهی پایان کار، منوط به تامین پارکینگ مورد نیاز در محدوده ساختمان و در صورت عدم فضای کافی، در شعاع حداکثر 250 متری ساختمان می باشد.

طبق قوانین پارکینگ آپارتمان، پارکینگ های تامین شده در زیر زمین یا طبقات هم کف آپراتمان، جزء تراکم ساختمان محاسبه نمی شود.

در آپارتمان هایی که برای هر واحد، یک پارکینگ مستقل و با دسترسی مستقیم ، تعیین می شود، ابعاد حداقل فضای لازم برای یک پارکینگ، 5×3 متر می باشد. در آپارتمان هایی که دارای پارکینگ به صورت تجمعی در زیرزمین یا طبقه همکف و اول بوده، حداقل عرض در نظر گرفته شده ، برای توقف دو خودرو، 5 متر و حداقل عرض در نظر گرفته شده ، برای توقف سه خودرو، 7.5 متر می باشد.

حداقل، سطح در نظر گرفته شده برای پارکینگ، بدون احتساب فضای تردد، 5×3 متر و با احتساب فضای تردد، 25 متر مربع خواهد بود.

عرض راهرویی که برای عبور اتومبیل تا محل پارکینگ ، در نظر گرفته می شود، حداقل 3 متر می باشد.

حداقل ارتفاع سقف پارکینگ، 2.40 متر می باشد.

تعداد پارکینگ ‌های مورد نیاز آپارتمان، برای هر واحد، بدین صورت، تعیین می شود: یک پارکینگ، برای واحد های مسکونی کمتر از 150 متر مربع، 1.5 پارکینگ، برای واحدهای مسکونی بین 150 تا 200 مترمربع و 2 پارکینگ برای واحدهای مسکونی بیش از 200 مترمربع .

در صورتی که طبقات دیگر ساختمان، از طریق پله ها به پارکینگ خودروها، دسترسی داشته باشند، ضروری است تا فضای راه پله و پارکینگ، با استفاده از یک در جداکننده یا فضای رابط محصور، از یکدیگر، جدا شود.

علاوه بر طرح تفصیل شهرداری که بیان کننده مهم ترین قوانین پارکینگ آپارتمان بوده، سایر قوانین و مقرات، همچون قانون تملک آپارتمان ها و قانون مدنی نیز در مواد خود و ضمن مباحثی، همچون اموال مشاع و طرز استفاده از آنها، تبین کننده قوانین پارکینگ آپارتمان می باشند. بر اساس این مقررات، برخی از مهم ترین قوانین آپارتمان، شامل موارد زیر می باشد:

چنانچه در قرارداد بیع یا خرید و فروش آپارتمان، پارکینگ نیز قید شده، ولی فروشنده در لحظه تحویل آپارتمان، از تحویل دادن پارکینگ خودداری نماید، خریدار می تواند با مراجعه به دادگاه، الزام فروشنده به تحویل پارکینگ آپارتمان و در صورت عدم امکان، پرداخت قیمت پارکینگ را درخواست نماید.

چنانچه، پارکینگ آپارتمان، در سند یک واحد، قید شده باشد، قسمت اختصاصی آن واحد بوده و لذا، سایر واحدها حق استفاده از آن پارکینگ، ولو برای مدت کوتاه را نخواهند داشت.

در مواردی که پارکینگ آپارتمان در سند مالکیت واحدها، به عنوان قسمت اختصاصی، قید نشده و صرفا در صورت مجلس تفکیک آپارتمان ذکر می گردد، حق استفاده از پارکینگ آپارتمان مشاعی، متعلق به واحدهایی بوده که شماره و مشخصات آن ها برای استفاده از پارکینگ آپارتمان، در صورت مجلس تفکیکی، قیده شده است. در حالت مشاعی بودن پارکینگ آپارتمان، محل قراگیری خودروها، تابع توافق میان مالکین می باشد.